ΜΟΡΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ

"Κάτι πλησίαζε από πίσω τους. Τι ακριβώς ήταν, ήταν αδύνατο να δουν: έμοιαζε με μεγάλη σκιά στο κέντρο της οποίας διακρινόταν μία σκοτεινή μορφή, ανθρωπόμορφη ίσως, όμως μεγαλύτερη. Μία φοβερή ισχύ και ατόφιος τρόμος έδειχνε να φωλιάζει μέσα του και να το περιστοιχίζει." Τζ.Ρ.Ρ. Τόλκιν Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών Απόσπασμα από την υπόγεια πόλη της... Continue Reading →

ΟΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΤΟΥ ΓΚΡΟΖΝΥ

«Πού ήσουν όλη μέρα, ρε αρχίδι;» Πάτησε το κουμπί με λύσσα και δυνάμωσε την φωνή της τηλεόρασης. «Τον ακούς, ρε μαλάκα; Τι μυξοκλαίς, γαμώ την ψυχή σου ρε;» Είχε κουλουριαστεί σε μια γωνιά στον καναπέ και τον άκουγε όση ώρα γύριζε μέσα στο σαλόνι και βλαστημούσε. Η μάνα του έκλαιγε πιο πέρα, πάντα στην ίδια... Continue Reading →

ΤΕΡΜΙΤΟΦΩΛΙΑ

  Έλεγε ωραία εκείνο το παραμύθι η γιαγιά. Ένα μόνο, πάντα το ίδιο. Ερχόταν συχνά, με έπαιρνε στον βοσκότοπο και με τα μάτια μία να κοιτάνε τις κατσίκες καθώς έτρωγαν το ξερό χορτάρι και τα φύλλα της σημύδας και μία εμένα καθισμένη στην πέτρα, μου έλεγε τις ιστορίες της. Την θυμάμαι σαν τώρα, τα χέρια... Continue Reading →

Ιστορική συνέχεια

Σωστά μου τα 'μαθαν με το νι και με το σίγμα στη λαϊκή, στο σωματείο, στη Λεωφόρο όπου θες τα ίδια μου 'παν. Στην Αγορά, στην Σύγκλητο, στον Άρειο Πάγο στην Ακαδημία, στα Κυκλώπεια Τείχη στον λαβύρινθο του Μίνωα και πιο πίσω ακόμα στα σπήλαια μέσα και πάνω στα κλαδιά των δέντρων. Παντού τα ίδια... Continue Reading →

Φτωχέ μου γραφιά…

Φτωχέ μου γραφιά ποια Χίμαιρα κυνηγάς να αδράξεις με τις πενιχρές σου λέξεις; Δεν τα έμαθες; Αποδείχθηκε πως οι λέξεις δεν είναι αλυσίδα ούτε χαλκάς ούτε και χαλινάρι ούτε και χάμουρο να δαμάσεις το θηρίο. Τίποτα δεν μπορούν να σου προσφέρουν οι λέξεις. Οι λέξεις είναι πυρετός φτωχέ μου γραφιά, επιθανάτιος ρόγχος και πρώτη ανάσα.... Continue Reading →

Δεν είναι παρά ένας μύθος

Σηκώνεσαι βαρύς, ράθυμος Ικανοποιητικό αντλείς σθένος, καλλιεργείς επαρκή ουτοπία Συναγελάζεσαι δύο, τρεις, εκατό ανθρώπους Υπομένεις τους έρωτες, τρως με όρεξη Φοράς τα ίδια ρούχα, εργάζεσαι το ίδιο έργο Ολόψυχα αφήνεται στην ίδια ηδονή, στην ίδια τηλεθέαση, κοιμάσαι. Σηκώνεσαι βαρύς, ράθυμος…

Προσωπαγνωσία

Συχνά αυτοοικτίρομαι για την θολή μου μνήμη εκφράζομαι με λόγια φθονερά κι απαξιωτικά συγχρόνως για όσους εύκολα ανακαλούν στην μνήμη τους πρόσωπα τυχαίων συναναστροφών με λεπτομέρεια και γλαφυρότητα που βαθιά με εκπλήσσει. Δεν θυμάμαι απολύτως κανέναν εκτός από ένα μικρό αγόρι που τυχαία είδα σε κάποια θάλασσα πριν αρκετό καιρό. Θυμόμουν το σουλούπι του τα... Continue Reading →

Κυριακή απόγευμα

Να φτιάξω ένα τσιγάρο με τα στερνά της μέρας Πύκνωσε η υγρασία -μ' αρέσει όπως στέκει ο καπνός μετέωρος τοξικός με κάτι δικό μου μέσα του γύρω απ' τα μαλλιά σου. Μέσ’ στο χαρτί να φτιάξω το χαρμάνι ένα κομμάτι απ' το χαμόγελο σου προ ολίγου με κάτι που 'πα ένα ακόμα των αγοριών μας οι φωνές οι χοροί το τρεχαλητό πάνω στο πλακάκι. Η γόβα σου μετά που ξέμεινε από χθες κάτω απ' το κρεβάτι το φαγητό που δεν έφτασε για όλους μα ήταν αρκετό για ακόμα τόσους το ζάρι που τρύπωσε κάτω από τον καναπέ το ποτήρι που 'χει ακόμα κοκκινάδια και κάτι θλιβερά κατάλοιπα του πρωινού καφέ σου και λίγο από τον ουρανό που όλο λέει να κλάψει κι όλο διπλά το σκέφτεται. Θα το τυλίξω με στοργή -ίσως μου φύγει το παράπονο καθώς θα το ακουμπάω με την γλώσσα- στην τσέπη θα το βάλω. Αύριο με τον καφέ θα πάρω δύο ρουφηξιές. Την επόμενη ξανά κι έπειτα το άλλο πρωί. Αν είμαι προσεκτικός αυτή η Κυριακή θα μου κρατήσει μέρες.

Συναίνεση

Photo by Max Felner on Unsplash   Στου χωριού τον καφενέ τα παλικάρια παίζουνε στα ζάρια την κόρη του Νώντα του τρελού έτσι όπως κάνουν οι νοικοκυραίοι σ' ετούτα τα παιχνίδια στ’ αστεία εκείνος δίπλα βλέπει. Κάθε που πάει κάτι για να πει ο πιο μικρός του γιομίζει το ποτήρι κι εκείνος ησυχάζει. «Έχει τα μάτια του λαφιού... Continue Reading →

Create a website or blog at WordPress.com

ΠΑΝΩ ↑

Pluma Verbi

Coffee, books and thoughts

simple Ula

I want to be rich. Rich in love, rich in health, rich in laughter, rich in adventure and rich in knowledge. You?

worldtraveller70

ΑΚΑΝΘΟΧΟΙΡΟΣ ii

Χρεωκοπημένοι Καιροί

Indebting Times (in Greek)

ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ

περιοδικό ποίησης και άλλων αμαρτημάτων

tasty life

tasty ways for soul & body

GynaikaEimai

Γυναίκα.... Σύζυγος, εργαζόμενη, μητέρα, νοικοκυρά, ερωμένη... 1000 ρόλοι να χωρέσουν ασφυκτικά σ' ένα έρμο 24ωρο! Είμαστε η Σοφία, η Χρύσα και η Κική! Μαζί θα γελάσουμε, θα κλάψουμε, θα προβληματιστούμε, θα συζητήσουμε με & για όλα όσα απασχολούν τη σημερινή γυναίκα! Ελάτε στην παρέα μας!

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και... όλα τα άλλα

sifiniera

φύλλο λευκό, χαρτί

Book Tales

Once upon a time....

makestorytelling.com

Αυτοτελείς Ιστορίες που μοιάζουν σαν να είναι βγαλμένες από Μυθιστόρημα. Εδώ θα βρεις όλα τα Πρόσωπα της Διπλανής Πόρτας. Πρωταγωνιστές που ίσως σου θυμίσουν κάτι... Αν είσαι παιδί, έφηβος ή ενήλικας τότε είσαι στις σωστές ιστορίες για εσένα & είναι πάντοτε έτοιμες να τις ανακαλύψεις... Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να αφεθείς...

My secret book

you can find me in Instagram @mysecretbook

Luna Corde

The soul is the most beautiful masterpiece

A Court of Boooks

💗by Stella and Ioanna💗

fabricastails

When dreams come true and taste has a meaning

Στιγμιότυπα

Μικρές Ιστορίες

XYZ Contagion

Ο κόσμος σε 360 μοίρες. Το μοναδικό '0% Lies & Errors Free' website. Στιγμές και όψεις της ελληνικής (και όχι μόνο) δημόσιας πραγματικότητας από ένα ιστολόγιο που αγαπάει την έρευνα. Επειδή η αλήθεια είναι μεταδοτική.

Αρέσει σε %d bloggers: