Το τελευταίο οχυρό

Ο κόσμος δεν σαπίζει ξαφνικά. Ο κόσμος δεν άνθισε ποτέ για να μπορέσει να σαπίσει. Το μόνο που μας απομένει μέσα σ’ αυτή τη ματαιότητα είναι να περιφερόμαστε με μία ζυγαριά στο χέρι κι αδιάκοπα να σταθμίζουμε ό,τι ελάχιστο όμορφο μας περιβάλει ελπίζοντας πως πάντα μέσα μας θα βαραίνει περισσότερο από την ασχήμια. Αυτό και ο ρομαντισμός. Η επιμονή σε μία ρομαντική θέαση του κόσμου, ακόμα κι αν αυτό φαντάζει ως το τελειότερο ψέμα μας. Ο ρομαντισμός είναι το τελευταίο μας οχυρό κι εμείς κρατάμε ακόμα, ευτυχώς κρατάμε. Τουλάχιστον, έτσι νομίζω. Αν πάλι κάνω λάθος, αν έχουμε από χρόνια ηττηθεί, ευλογημένες να ‘ναι οι νεκρές καρδιές μας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s