Σιωπή

Είναι φορές που λες
δεν χωράει άλλες λέξεις ο ωροδείκτης
ούτε προθέσεις
ούτε ουσιαστικά
ούτε προστακτικές
ούτε αορίστους.
Είναι φορές που λες
όλος ο χρόνος που περίσσεψε στον ποιητή
είναι μια καταδίκη στη σιωπή
όσο να πιει έναν πικρό καφέ
να σηκωθεί έπειτα
να συλλυπηθεί ευγενικά
«σχωρεμένος να ‘μαι• να ζήσω να με θυμάμαι»
να βγει στον δρόμο πάνοπλος απελπισία
και να πολεμήσει λυσσασμένα
για έναν χαμένο έρωτα.
Μέχρι θανάτου•
ή μέχρι ποιήματος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s