Μία απαρίθμηση

Τις τελευταίες μέρες έχω δεχθεί πάνω από 70 αιτήματα φιλίας, δεν έχω ιδέα πώς ή γιατί.
Έχω τώρα πια 1506 φίλους, δεν έχω ιδέα πώς ή έστω, γιατί.
Με τους 1182 δεν έτυχε να ανταλλάξουμε ούτε μία λέξη ποτέ.
Τους 1203 δεν τους έχω συναντήσει ποτέ.
Τους 1458 δεν τους γνωρίζω καθόλου, ακόμα κι αν τους έχω συναντήσει.
7 από αυτούς δεν είναι φίλοι, είναι συγγενείς αλλά τους λεμε κι αυτούς φίλους, γιατί έτσι πάει.
839 τους αντιπαθώ.
185 θα μπορούσα να τους μισήσω.
2 τους μισώ.
732 υποπτεύομαι πως είναι απλά εδώ από μοναξιά. Όπως και οι υπόλοιποι, εκτός από 102 που είναι εδώ για το κέρδος, παρά τη μοναξιά τους.
12 ή 15 ή 22 ή 88 θα μπορούσαν, υπό όρους, να είναι ο έρωτας της ζωής μου.
1 είναι. Ανευ όρων.
38 είναι άνθρωποι που βλέπω σχεδόν καθημερινά.
5 είναι εκείνοι που θα ήθελα στ’ αλήθεια να βλέπω καθημερινά, αλλά ας πούμε 4 γιατί ο 1 είναι ο έρωτας της ζωής μου.
Ξέρω διά βεβαιότητας πως 2 είναι ήδη νεκροί. Καμιά φορά, όταν όλα τα υπόλοιπα στη ροή δείχνουν να πηγαίνουν κατά διαόλου,
κοιτάω τα προφίλ τους σαν να είναι ακόμα ζωντανοί.
Τους στέλνω μηνύματα πού και πού.
Σκέφτομαι πως ίσως κάποτε έρθει μία απάντηση κάπως διαφωτιστική.
Σε ώρες ακραίου εθισμού αυτά.
Πού και πού.
Δεν απαντούν όμως ποτέ κι έτσι πια τους μετράω μαζί με τους υπόλοιπους 1180 φίλους που δεν έχουμε ποτέ ανταλλάξει μια λέξη.
Σε εκείνους δεν στέλνω.
Τι να πούμε, άλλωστε, που να μπορεί να μας διαφωτίσει;
Τώρα έχω 70 φίλους παραπάνω.
Αυτό -δεν μπορεί, τι διάολο;- κάτι θα σημαίνει. Σωστά;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s