Γραφή

Κάποτε ξύπνησα κι είχα ξεχάσει να αγαπώ τόσο που έπρεπε να μάθω πώς μιλάνε ξανά από την αρχή, μα δεν βρήκα φωνόγραφο ή είχαν σπάσει όλες οι πλάκες μόνο μία χορδή κιθάρας κάπου τεντώθηκε και όταν αργότερα τράβηξα από τα πλευρά μου το βέλος έψαξα γύρω μου το χνάρι αλλά δεν έσταζα αίμα, δεν είχα αίμα μόνο το σεντόνι ήταν τσαλακωμένο και εσύ κοιμόσουν γυμνή χωρίς μια λέξη. Κάποτε ξύπνησα και είχα ξεχάσει να γράφω τόσο που έπρεπε να εφεύρω το «ω» πάνω στις καμπύλες του στήθους σου, εκεί σταμάτησα -όλο κι όλο αυτό το γράμμα μου ‘φτανε για αλφαβητάρι.

2 comments

  1. Ακόμα ένα αισθαντικό σου κείμενο, εξομολόγηση συναισθημάτων και πόθων. Ο Αισθησιασμός παραμονεύει με τρόπο λυρικό σαν τη ζωγραφική, σαν το «Ω» στο γυμνό στήθος της γυναίκας.
    Μιχάλη καλησπέρα. Αρκούν λίγα σου λόγια να γεμίσει ομορφιά η σκέψη και διάθεσή μας.

    Αρέσει σε 1 άτομο

Γράψτε απάντηση στο michaliskatrakis Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s