Οι αστερισμοί

Να ‘ναι σούρουπο, να πονούν στους ώμους τα σημάδια του ήλιου, να μην έχουμε ξεπλύνει τη μέρα από πάνω μας, να έχει γεύση θάλασσας και άμμου το φιλί μας, να φτάσουμε ξανά στην ίδια πλατεία κουρασμένοι, να παίζει Τσιτσάνη στον καφενέ και να τραβάει ούζο η βραδιά, να βουίζουν δίπλα μας οι άνθρωποι μα να ‘ναι σαν να μην υπάρχει τρίτος, να μας πιάσει νύχτα ωραία μεθυσμένους, να παραπατάμε όπως την πρωτη μας ώρα, να μην ξέρουμε αν είναι σεντόνι κάτω από τα σώματα, ο αφρός των κυμάτων ή η ουρά του γαλαξία.
Θα χαρτογραφήσουμε με το ξημέρωμα ξανά το στερέωμά μας και τότε θα δεις• όλα τα άστρα θα ‘ναι στη θέση τους.
Γι’ αυτό επιμένω και σου λέω: οι Μούσες που εξέπεσαν γίνονται αστερισμοί.

📸 ο καφενές, Ν. Φώκαια, Χαλκιδική ’19

2 σκέψεις σχετικά με το “Οι αστερισμοί

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s