Νεκρός που περπατάει

Όμως όλες εκείνες τις φορές
που έχω ξαγρυπνίσει
δεν ξέρω αν το έκανα για να
παρηγορήσω τον δολοφόνο
ή για να βάλω τα καλά μου ρούχα
μα η ετυμηγορία ήταν πάντα η ίδια:
ένοχος
Κι ενώ εγώ γελούσα
εκείνοι όριζαν ποινή θανάτου
και πάντα ένας τους
τραβούσε με ζήλο τη σκανδάλη
οι αχρείοι
γι’ αυτό σου λέω
μην ρωτάς ποτέ το πρωί
αν κάποιος κοιμήθηκε καλά
παρά μονάχα αν μυρίζουν
ακόμα τα δάχτυλά του
απ’ τα μαλλιά της.
Κι αν ρίξει δυο ώρες πίσω
το βλέμμα
ψάξε στο στήθος του.
Κάπου εκεί θα είναι και η σφαίρα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s