Αστοχία υλικού

Έχω ένα κοντό παντελονάκι
και ένα ξύλινο κρατώ όπλο
παίζω στις αλάνες με
όνειρα αβολίδωτα
ο κρότος
να ματώνει τα σκοτάδια
γεμίζω
με υπερβολές
ανοησία και αγαθές προθέσεις
τραβάω μία πιστολιά
με βρίσκει κατάστηθα
σαράντα χρόνια μετά
με χτύπησες ρε τσογλάνι, φωνάζω
βάζω το χέρι στην πληγή
πιάνω τις υπερβολές
χαϊδεύω την ανοησία
ψηλαφώ τις προθέσεις
είναι ακόμα ζωντανές.
Αστόχησες, τσογλάνι.
Αστόχησες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s