Κατσαρίδα

Στρίμωξα στη σκάλα
εκείνη την άτυχη κατσαρίδα
με το δεξί μου πόδι.

Την παρατηρούσα από τα ύψη μου
την εξωθούσα στα τοιχώματα
έπειτα προς το χείλος του σκαλιού
και ξανά πίσω πάνω στο μάρμαρο
με μία ανεξήγητη αίσθηση
οικείας πράξης.

Έτρεχε
Πάσχιζε
Αγωνιούσε.

Εγώ, πάλι, περίμενα μόνη της να έρθει
κάτω από τη σόλα μου να σταθεί
παρακαλώντας για μία λύτρωση
κι όταν τελικά το άμοιρο πλάσμα
σύρθηκε εκεί ακριβώς όπου το ήθελα
ημίτρελο και ηττημένο
λίγο πριν το πέλμα πάνω της κατεβάσω
κοίταξα τον απέναντι καθρέφτη
και ήταν το βλέμμα μου
ατελές, βουβό και παραδομένο
ίδιο όπως όταν μου λες πως
μ’ αγαπάς.

Έτρεξα, τότε, να σε συναντήσω
χωρίς να σταθώ στον ήχο
του παπουτσιού όπως
έπεφτε βαρύ πάνω στο μάρμαρο
και τις ανεξήγητες αισθήσεις.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s