Και άσκοπα μπορούμε

Και βέβαια μπορούμε
Να αγγίξουμε του ουρανού την πλάτη.
Θα κρύψουμε έτσι με την παλάμη τα σύννεφα
Αλλά μπορούμε.
Μπορούμε, βέβαια,
Να σταθούμε ψηλότερα από τους θεούς μας.
Δεν θα υπάρχει επιβλέπων ωστόσο
Αλλά μπορούμε.
Μπορούμε ακόμα
Να αφήσουμε ανεξίτηλη μια αίσθηση αθανασίας.
Μία πέτρα που βάλαμε εμείς
Πάνω σε μία άλλη πέτρα
Θα είναι αρκετό.
Ίσως χαθεί ο ένας έτσι μέσα στον σωρό
Αλλά μπορούμε.
Μπορούμε, τέλος, να μην κάνουμε και τίποτα.
Τεμπέλικα να κοιτάμε τα σύννεφα που τρέχουν
Να μιλάμε μάταια με τους θεούς μας
Τις πέτρες να πετάμε στο νερό καθισμένοι στ’ ακρογιάλι.
Θα μας πουν τότε πως άσκοπα ξοδέψαμε τις ζωές μας.
Αλλά εμείς, μπορούμε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s