Εις μνήμην των ηρώων

Έχει μήνες που ξεκίνησαν
ένας ένας να πεθαίνουν
οι συγγραφείς, οι ποιητές, οι συνθέτες,
οι τραγουδιστές, οι ηθοποιοί
της νιότης μου.
Πολύ πυκνά
πολύ τακτικά
και μεθοδευμένα
ξεπαστρεύονται οι ήρωές μου
και για τον θάνατό τους κλαίω.
Έπειτα κοιτάω τα παιδιά μου
που έξαφνα μεγάλωσαν
και διαπιστώνω πως
δεν κλαίω που εκείνοι πέθαναν
αλλά που εγώ γερνάω.
Μα πώς να ομολογήσω
τέτοιον εγωισμό;
Εις μνήμην τους, λοιπόν.
Εις μνήμην των ηρώων, ναι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s