Μετανάστης

Έχεις, λες, ρίζες και τιμή
Πατρίδα, οικογένεια, θρησκεία .
Ύμνος ειν’ οι αγώνες σου
Εις την Ελευθερία.
Τη λύρα του Πυρρίχιου
Ακούς κι ανατριχιάζεις
Και με Σμυρναίικο βαρύ
Ταξίμι νταλκαδιάζεις.
Στην Προύσα και στα Μουδανιά
Ήσουνα γεννημένος
Κερύνεια και Αϊβαλί
Άφησες τρομαγμένος.
Περήφανος και όμορφος
Μα κάπως ξιπασμένος
Ξεχνάς ότι σ’ αυτή τη γη
Κάποτε ήσουν ξένος.
Στη Σμύρνη είχες σπιτικό
Στον Μαρμαρά, στην Πόλη
Τις μνήμες σου ευλαβικά
Τις βάζεις σε φορμόλη.
Χέρι δεν δίνεις στοργικό
Στον πόνο κανενός
Φιλότιμο φθηνό πουλάς
Καλός περνιέσαι, Χριστιανός.
Σ’ άλλο θεό προσεύχεται,
Άλλος ας βοηθήσει.
Δε σ’ ενοχλεί μωρό παιδί
Ν’ αφήσεις να σαπίσει
Μες στη βρωμιά της λάσπης.
Ξεχνάς ότι κι η μάνα σου
Ήτανε μετανάστης.
Ο Ξένιος ξεχάστηκε
Σε μια γωνιά κρεμάστηκε
Και στου Θεού σου το παιδί
Πρώτος καρφώνεις το καρφί.

Photo credit:
Sergey Ponomarev for The New York Times