5. Σκόνη στο κουτί

Κάθεται στη γωνία, έξω ακριβώς από την είσοδο της τράπεζας. Λίγη ώρα νωρίτερα ένας υπάλληλος βγήκε και του ζήτησε ευγενικά να φύγει. Έδειχνε ενοχλημένος όχι όμως αρκετά ώστε να μην του χαμογελάει. Του έδωσε και μερικά κέρματα που είχε στην τσέπη. «Πήγαινε να πιεις έναν καφέ», του είχε πει. «Ενοχλείς τους ανθρώπους που θέλουν να μπουν».
Πήρε τα κέρματα αλλά δεν έφυγε. Έμεινε με την πλάτη ακουμπισμένη στον τοίχο και τα χέρια γεμάτα σημειώσεις. Κοιτούσε και έγραφε με μανία.
Οι άνθρωποι τον προσπερνούσαν ανενόχλητοι. Έμπαιναν, συναλλάσσονταν και έβγαιναν λίγο λιγότερο άνθρωποι.
Συνέχισε να κάθεται εκεί, έτσι γερασμένος από απροσδιόριστη αιτία, πάνω σε ένα σκισμένο χαρτόκουτο, να κοιτάει αμίλητος τους περαστικούς και να γεμίζει τις σελίδες των βιβλίων. Μερικοί έσκυβαν και του έδιναν χρήματα γεμάτοι θαυμασμό για το ιδιαίτερο προσόν της συγγραφικής του δεινότητας. Άλλοι προσπερνούσαν βιαστικά, προσποιούμενοι πως δεν τον είδαν ή ακόμα, γυρνώντας επιδεικτικά το κεφάλι προς την απέναντι μεριά του δρόμου, περιφρονώντας απόλυτα την ενασχόληση του με τις λέξεις αφού ένιωθαν το αδιάκριτο βλέμμα του να μην στέκεται απλά στο πρόσωπό τους αλλά να φτάνει μέχρι την ψυχή τους και, γύρευε τι είδους κακοήθη συμπεράσματα ή άγνωστες αλήθειες θα μπορούσε να συμπεριλάβει στα γραπτά του.
Ο υπάλληλος βγήκε ξανά. Αυτή τη φορά έδειχνε περισσότερο ενοχλημένος από πριν. Τον απείλησε πως θα καλέσει την αστυνομία προκειμένου να τον αναγκάσει να σταματήσει τουλάχιστον την καταγραφή αυτής της τρομερής ιστορίας.
Σηκώθηκε αργά και μάζεψε τα πράγματά του. Έσερνε το βήμα του και κοιτούσε τα ψηλά κτήρια της πόλης. Σε μία στάση λεωφορείου είδε ένα αγόρι να γράφει με μαρκαδόρο πάνω σε μία κόκκινη προεκλογική αφίσα. Τον πλησίασε και του μίλησε. Κάτι του είπε που θυμόταν πως κάποτε είχε γράψει σε κάποιο βιβλίο, κάτι απλό ή κάτι τρομερά σύνθετο που εξαιτίας της απλότητας ή του πολύπλευρου νοήματος δεν συγκράτησε. Έφυγε πριν πάρει απάντηση. Κατευθύνθηκε προς το πάρκο. Βρήκε ένα σκιερό παγκάκι και κάθισε. Άνοιξε τον σκισμένο σάκο του και έβγαλε το βιβλίο του, εκείνο που με τόσο κόπο έγραφε όλη του τη ζωή. Το άνοιξε και διάβασε τις πρώτες σειρές. Χαμογέλασε τρυφερά με τον ρομαντισμό και το σθένος του φρέσκου συγγραφέα που ήταν κάποτε. Μετά άρχισε να σκίζει τις σελίδες μία μία. Εκείνες θρόιζαν απαλά ακουμπισμένες δίπλα του και αφήνονταν στον άνεμο που δυνάμωνε συχνά, αρκετά ώστε να τις κάνει να σκορπίσουν γύρω του. Ένα μικρό κορίτσι που εκείνη την ώρα περνούσε από το πεζοδρόμιο κρατώντας ανέμελα το χέρι της μητέρας του, τις είδε και ρώτησε αν μοιάζει η αγάπη με λευκό περιστέρι. Η μητέρα απάντησε πως όχι, δεν έμοιαζε καθόλου. Ήταν περισσότερο σαν έναν κόκκο σκόνης που ξέμεινε μέσα στο κουτί της Πανδώρας, την ξέρεις την Πανδώρα; Το κορίτσι δεν την ήξερε.

Βράδιασε ώσπου να τελειώσει με το ξεφύλλισμα. Τα φώτα της πόλης άναψαν. Οι σελίδες έφυγαν για φωτεινότερους τόπους. Η τράπεζα έκλεισε. Το αγόρι είχε με κάποιον παράξενο τρόπο εξαφανιστεί. Το κορίτσι είχε πια μάθει να ελπίζει. Ο γέρος σηκώθηκε αργά από το παγκάκι και περπάτησε μέχρι τις παρυφές της πόλης, ελεύθερος πραγμάτων τώρα που όλα είχαν πετάξει μακριά του. Εκεί δεν είχε τόσα φώτα. Μόνο περισσότερους ανθρώπους. Στάθηκε μπροστά από ένα μικρό σπίτι. Μικρή αυλή στρωμένη με τσιμέντο, μικρά παράθυρα. Δίπλα στην πόρτα ένα πλαστικό τραπεζάκι με μουσαμά, πάνω του μια γλάστρα με ένα κόκκινο γεράνι. Έδειχνε να πεθαίνει.
Μπήκε μέσα και όπως έκλεινε πίσω του την πόρτα, μία σελίδα πέταξε και τρύπωσε από την χαραμάδα. Έσκυψε και την μάζεψε από το πάτωμα. Τη σήκωσε μέχρι το ύψος των ματιών του και διάβασε τις τελευταίες προτάσεις:

Μα όσο κι αν προσπάθησε, δεν βρήκε τρόπο να βγάλει εκείνο τον μικρό κόκκο σκόνης από το κουτί για να τον δείξει στους ανθρώπους. Έτσι, αφού και η ελπίδα πέταξε μακριά μαζί με τα υπόλοιπα δεινά, έκλεισε απαλά το κουτί.

Άνοιξε το μικρό παράθυρο, άπλωσε την παλάμη και η σελίδα πέταξε στον νυχτερινό ουρανό παρασυρμένη από τον άνεμο, ίδια με περιστέρι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s