Μέικ- Απ

 

Είχε μια εκτενή συλλογή πραγμάτων
μισοάχρηστων γενικώς
που όμως
της έλυναν
τα χέρια
τη γλώσσα
την αμηχανία
όταν επιθυμούσε
να εισπράξει θαυμασμούς
για το πώς είναι
χωρίς στιγμή να δει ο καθένας
το τι είναι.
Ήταν η τεχνική της τέτοια
που συχνά ξεχνούσε ως και η ίδια
τι στ’ αλήθεια είναι
και θαύμαζε τον εαυτό της.
Μόνο που καμιά φορά
ξέφτιζε το χρώμα
έγερνε στον ώμο
ενός τυχαίου
και σιγομουρμούριζε
με κλειστά βλέφαρα
παιδικά τραγουδάκια.
Εκείνες τις φορές
δεν εισέπραττε τον θαυμασμό
κανενός
την ίδια στιγμή όμως,
επιβεβαίωνε τη
μισοάχρηστη φύση
των πραγμάτων.
Κοιμόταν τα βράδια
με τα μπράτσα τυλιγμένα
σφιχτά
γύρω από το σώμα της.
Χαμογελώντας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s