Προσωπαγνωσία

Συχνά αυτοοικτίρομαι για την θολή μου μνήμη
εκφράζομαι με λόγια φθονερά κι απαξιωτικά συγχρόνως
για όσους εύκολα ανακαλούν στην μνήμη τους
πρόσωπα τυχαίων συναναστροφών με λεπτομέρεια
και γλαφυρότητα που βαθιά με εκπλήσσει.
Δεν θυμάμαι απολύτως κανέναν
εκτός από ένα μικρό αγόρι
που τυχαία είδα σε κάποια θάλασσα
πριν αρκετό καιρό.
Θυμόμουν το σουλούπι του
τα μαλλιά
το χρώμα των ματιών του
τα ψεγάδια του δέρματος του
με εκπληκτική ακρίβεια.
Ήταν μέσα στο κύμα ως την μέση
το πολύ δέκα χρόνων
και φώναζε προς την ακτή όλο έξαψη
«Κοίτα μαμά! Με βλέπεις;»
«Σε βλέπω άγγελε μου!»
σηκώνει το χέρι
τεντώνει τα δύο δάχτυλα
τα κολλάει στον κρόταφο
και τραβάει μίαν ανύπαρκτη σκανδάλη.
Το σώμα του έπεσε αέρινο μέσα στο νερό
«Μπράβο αγάπη μου!»
και σκόρπισε.
Αν ξαναβγήκε δεν γνωρίζω
κι αν ήταν αλλαγμένος
είχα φύγει μαζί με τον απόηχο του πυροβολισμού
και δεν θα το ανέφερα ποτέ και σε κανέναν
τι σκοτάδι γέμισε μέσα μου εκείνη
η αιθέρια σφαίρα
αν δεν τον συναντούσα τυχαία
εχθές στον δρόμο
άντρα πια, τον γνώρισα αμέσως
στεκόταν απέναντι από μία όμορφη
και σκυθρωπή γυναίκα
δίπλα του είχε ένα αγόρι
-αόριστα τον θύμιζε σε κάποια πρώιμη εκδοχή-
«Κοίτα με», φώναζε όλο έξαψη οικεία
«Με βλέπεις, αγάπη μου;»
«Σε βλέπω γλυκέ μου»
σηκώνει το χέρι
τεντώνει τα δύο δάχτυλα
τα κολλάει στον κρόταφο
του αγοριού που έτρεμε στην σκιά του
και τραβάει μίαν ανύπαρκτη σκανδάλη.
Το παιδί διαλύθηκε
εκείνη χειροκρότησε ενθουσιασμένη
«Ω, μα τι έξοχο σημάδι!»
αν το παιδί βγήκε ποτέ από τα σκοτάδια
δεν ξέρω για να πω
είχα φύγει μαζί με την προέκταση
της πατρικής βολής
δίχως στιγμή να σταθώ στης πράξης
την αποτρόπαιη φύση.
Άλλωστε, ο θύτης εκείνος είχε
από χρόνια πεθάνει σε κάποια ηλιόλουστη παραλία
με τι δικάζεις τον νεκρό;
Έκτοτε, δεν θυμήθηκα άλλο πρόσωπο
ποτέ μου.
Έπαψα όμως να αυτοοικτίρομαι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Los Innuendos

Qui Tacet Consentit

Face Reality

Αντιμετώπισε την πραγματικότητα

Τελευταίος ... πάντα

... για να γελάω(;) καλύτερα.

Περί Στοχασμών

Coffee, books and thoughts

Εργαστήρι Γραφής

Δημιουργική γραφή

nefelor

δικαίωμα

Maria Kozakou

My words, my world

βιβλιαράκια||bookies

i don't only read books

Mon petit Cafe de Humanite

coffee-books-journeys-films-arts

Greek poet

Poems: Spiros Doikas - Ποιήματα: Σπύρος Δόικας

The Friendly Ghost.

An online Diary of a Greek girl that wanna be an artist

Αρέσει σε %d bloggers:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close