MOΛΩΝ ΛΑΒΕ

Σ’ όσους τολμούν να διεκδικούν
να πω μονάχα
ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ
σε εκείνον τον ζητιάνο
στον τύπο με το παράξενο χαμόγελο
που καθαρίζει τζάμια
κι όλο ζητάει χρήματα.
Ας κοπιάσει.
ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ
στον ιερέα με το μαύρο ράσο
που θέλει να σκυλέψει
κάτι ελάχιστα απομεινάρια
αρχαίου φόβου,
ας έρθει.
ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ
στο παιδί που ορμάει
καρφί στο θώρακα μου
με μάτι αστραποβόλο
και το χαμόγελο δρεπάνι.
Έχω, ας έρθει να πάρει.
Στο σούρουπο,
ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ
και στο πρώτο φώς
και σ’ ότι παρεμβάλει.
Στην μέση σου
στις φτέρνες σου
σ’ εκείνο το ψεγάδι
που τόσο λατρεύω να χαϊδεύω
ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ.
ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ
Στον λόγο του Ελύτη
στο άκουσμα του Μάνου
στο κύμα που προσμένουμε
μέχρι να σιχαθούμε
στο τίποτα που διακαώς
αναζητούμε
στο γιασεμί της σκάλας
στον αδελφό μου
-το όνομα του όλο λησμονώ-
σ’ εκείνο το χαμόγελο
μιας άλλης εφηβείας.
Ας έρθουν για να πάρουν.
Έφτασε, φαντάζομαι, καιρός
όσα μου έδωσαν πίσω να διεκδικήσουν.
ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ
αντίσταση καμία.
Μόνο που όσα δικά τους
στοίβαξαν στη γη μου τόσα χρόνια
και τώρα διεκδικούν,
έχουν αμετάκλητα αλλάξει
από το άγγιγμα μου.
Κοπιάστε να πάρετε
όσοι τολμάτε.
Τώρα,
αν του γούστου σας δεν είναι πλέον
λυπούμαι που δεν
αντιστάθηκα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s