Προσφυγική μοιρολατρία

Η γειτονιά μυρίζει Σμύρνη
από τους ντενεκέδες με τα βασιλικά
τα ταγιέρ ναφθαλίνης
τα λούσα των παστρικών κυράδων
τον ιδρώτα των παππούδων
με τις αμάνικες φανέλες
και τα βαριά μπαχάρια
με άρωμα που μπαστάρδεψε
-όλο το αργοσβήνει
ο νοτιάς της Ελευσίνας-
από εκατό χρόνια μπόλι
κι όλο συχνότερα μυρίζει
οχετό
σάπιους κιμάδες
και χαλασμένα βότανα.
Το κουπάκι το λέμε ακόμα
η μοίρα μας παραμένει ασαφής.
Εκατό χρόνια ακόμα
να περάσουν
και θα ‘χουμε πλήρως
αφομοιώσει εκείνους τους πρώτους
πρόσφυγες.
Δεν θα μυρίζει άλλο
σάπιος κιμάς
και χαλασμένα βότανα.
Μονάχα οχετός.
Αυτή είναι η μοίρα μας
την διάβασε από χρόνια
η κυρά- Μακρίνα
πάνω στο κατακάθι.
Αναθάρρησαν οι βεγγέρες
και στήθηκαν χοροί.
Εκείνη πάλι,
βάλθηκε απαρηγόρητη
να κλαίει.
Το κουπάκι δεν το
ξανάπε σε κανέναν.
Ήταν από πάντα της
παράξενη γυναίκα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Los Innuendos

Qui Tacet Consentit

Face Reality

Αντιμετώπισε την πραγματικότητα

Τελευταίος ... πάντα

... για να γελάω(;) καλύτερα.

Περί Στοχασμών

Coffee, books and thoughts

Εργαστήρι Γραφής

Δημιουργική γραφή

nefelor

δικαίωμα

Maria Kozakou

My words, my world

βιβλιαράκια||bookies

i don't only read books

Mon petit Cafe de Humanite

coffee-books-journeys-films-arts

Greek poet

Poems: Spiros Doikas - Ποιήματα: Σπύρος Δόικας

The Friendly Ghost.

An online Diary of a Greek girl that wanna be an artist

Αρέσει σε %d bloggers:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close