Το δίχτυ μας

Μάθαμε να ορίζουμε
το κεφαλαίο και το μικρό
το οικείο από το αλλότριο
το μερτικό που μας αναλογεί
και το κύμα να μετράμε μιας θάλασσας
που λέμε μας ανήκει
φωτεινή μέσα στο πρώτο μπλε
εκτός χρωματολογίου.
-Μου αρέσει-
πώς
φτιάχνουμε το δίχτυ μας
για ότι μας ανήκει
βάζουμε ο καθένας από ένα
υψωμένο δάχτυλο πάνω
σε κάθε βρόγχο
να το μαντάρουμε γερά
κρεμάμε έπειτα δόλωμα
κόκκινο βαθύ
για μια καλή ψαριά
γελάμε με την τέχνη μας
θαυμάζουμε τον ζήλο μας
κι όσα θρηνούμε ρίχνουμε
για σημαδούρες
απ’ άκρη σ’ άκρη
σ’ ετούτο τον στενό
μικρό κολπίσκο
που έχουμε για απέραντο
οργή καλλιεργώντας για
όσα έξω από αυτόν
μας λένε πως υπάρχουν.
Καλάρουμε αξημέρωτα
δώδεκα εγώ
ογδόντα ο διπλανός
κι ο κάθε βρόγχος στιβαρός
με υψωμένα δάχτυλα
χαμόγελα κι όλο
καυτές καρδούλες.
Έπειτα φτάνει το μεγάλο ψάρι
δεν θέλει στα δίχτυα μας να πιαστεί
ήρθε μονάχα να μας πει
για όσα γίνονται έξω απο τον
κολπίσκο
και πως το κύμα είναι απέραντο
το μπλε αρχαίο
αδιαίρετο
και επουσιώδες
κι όπως πασχίζει να
συρθεί μέχρι
το βουλοκέρι στο αφτί μας
για να μας τραγουδήσει
όσα έμαθε στα ανοιχτά
ξηλώνει ένα σαθρό δεσίδι
λύνει τον πρώτο βρόγχο
κι αρχίζει το δίχτυ να σκορπάει
πέφτουν σορός τα υψωμένα δάχτυλα
από πάνω όλη η τελειότητά μας
επιπλέουν τα χαμόγελα
μέσα σε δάκρυα λύπης
μα όλα
όλα
τυλίγονται από
αυτό που πάντα περισσεύει
και κάνει τα σαγονιά να σφίγγονται
και τα δόντια μας να λάμπουν
ξεγυμνωμένα.
Ανάθεμα στα ψάρια τα μεγάλα!
Θαρρείς εμείς δεν ξέραμε
από μονάχοι μας να μισούμε
ή πως δεν είχαμε εχθρούς
και απεχθείς συνθήκες.
τώρα πού θα βρούμε
τόσα δάχτυλα υψωμένα
-πέθαναν οι Ρωμαίοι
Αυτοκράτορες,
τα μάθατε;
Το ψάρι μας το είπε!-
Να βάλουμε από ένα
πάνω σε κάθε βρόγχο;
Πού δίχτυ θα βρεθεί
να μας κρατήσει μακριά
Από την θάλασσα των υπολοίπων;

Έχει σπουδαίες αποχρώσεις

ο κόλπος μας,

ολόκληρη παλέτα.

τίποτα εκτός χρωματολογίου.

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Το δίχτυ μας

  1. Και κάπως έτσι, πιανόμαστε στα ίδια μας τα δίχτυα! 😉
    Καλή μέρα μας! 🙂

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Los Innuendos

Qui Tacet Consentit

Face Reality

Αντιμετώπισε την πραγματικότητα

Τελευταίος ... πάντα

... για να γελάω(;) καλύτερα.

Περί Στοχασμών

Coffee, books and thoughts

Εργαστήρι Γραφής

Δημιουργική γραφή

nefelor

δικαίωμα

Maria Kozakou

My words, my world

βιβλιαράκια||bookies

i don't only read books

Mon petit Cafe de Humanite

coffee-books-journeys-films-arts

Greek poet

Poems: Spiros Doikas - Ποιήματα: Σπύρος Δόικας

The Friendly Ghost.

An online Diary of a Greek girl that wanna be an artist

Αρέσει σε %d bloggers:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close