Με ένα και εξήντα

Εκείνο που φοβάμαι πιο πολύ είναι μη γίνω «ποιητής».

Μην κλειστώ στο δωμάτιο ν’ αγναντεύω τη θάλασσα κι απολησμονήσω. Μην κλείσουνε τα ράμματα στις φλέβες μου κι από θολές αναμνήσεις και ειδήσεις της ΕΡΤ μαυρίζω χαρτιά και πλασάρω απόψεις.

Κατερίνα Γώγου

Πέρασε ο καιρός των μεγάλων έργων
χάθηκαν στον χρόνο τα ταλέντα
και οι στοχαστές ρεμβάζουν
πολτό αναμασημένων ιδεών
ζωντάνεψαν αλλιώτικα θηρία
σθένος δεν έχει πλέον χέρι
μαχαίρι να γυρίσει
σε κανενός βολεμένου
μπάσταρδου την καρδιά
αρκεί να έχει ένα δεκάρικο στην τσέπη
για ν’ αγοράσει καπνό
καφέ

-με ένα και εξήντα αγοράζεις αριστουργήματα

σε κούπες μίας χρήσεως-

και τα ρέστα δεύτερο χέρι
ποίηση από πανέρι
Ναυαρίνου με Τσιμισκή.
Γράφουν οι ποιητές
λένε οι λογάδες
όλο πλαδαρά λόγια
χοντρά
μυρμηγκιάζουν την ράχη μου
οι τεμπέληδες
οι δοξασμένοι
πάνω σε μια κατουρημένη
φωλιά από ξεραμένες δάφνες
παροπλισμένο λουμπεναριό
δεν φτουράει πια για να φτιάξει
ούτε καν ένα περιθώριο
της προκοπής
ένα ριμάδι στρίφωμα
πάνω στο όνειρο
ας είναι και παλιό
ας είναι και κλεμμένο
αλλουνού όνειρο
αρκεί με μια σακοράφα να
το στριφώσουμε απάνω μας
αλλά νωθροί
στενάζουν πάνω στην αισθαντικότητά τους
οι ποιητές με τις παχιές
τις λέξεις
και τα λεπτά, σαν τρίχα,
νοήματα
με τους αποστειρωμένους έρωτες
-τι το κακό έχει το «μουνί»;
στην τιμιότητα περίσσιο είναι
ενός αιδοίου-
και την ξοφλημένη ιδεολογία
που κρατούν κονδυλοφόρους
με φούντα στην κορυφή
αντί να ακονίζουν ξίφος
λόγχη
βιοτριολικές εκρήξεις
και να βουτούν
τις γλώσσες τους σε καυστική ποτάσα.
Τους ξεχέζω
τους φτύνω
αυτούς τους ποιητές
κι όταν κανείς ως τέτοιος μου συστήνεται
νοιώθω εὐθύς αποστροφή
και ίχνη ντροπής
για την χειραψία
που χουφτώνει το πλαδαρό
του χέρι.
Μα αρκετά
πέρασαν τα σαρανταπέντε δευτερόλεπτα
τον πάγωσαν κιόλας
«Πόσο είπατε;»
Ω! Μα τι να τους κάνω τους ποιητές;
Στις μέρες μας αγοράζεις
ένα σωστό ποίημα
να ευφρανθεί η ψυχή σου
με μόλις
ένα και εξήντα.
Κι όλο χαμόγελα είναι τα παιδιά,
όλο χαμόγελα!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Los Innuendos

Qui Tacet Consentit

Face Reality

Αντιμετώπισε την πραγματικότητα

Τελευταίος ... πάντα

... για να γελάω(;) καλύτερα.

Περί Στοχασμών

Coffee, books and thoughts

Εργαστήρι Γραφής

Δημιουργική γραφή

nefelor

δικαίωμα

Maria Kozakou

My words, my world

βιβλιαράκια||bookies

i don't only read books

Mon petit Cafe de Humanite

coffee-books-journeys-films-arts

Greek poet

Poems: Spiros Doikas - Ποιήματα: Σπύρος Δόικας

The Friendly Ghost.

An online Diary of a Greek girl that wanna be an artist

Αρέσει σε %d bloggers:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close